ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΙΚΕΣ,
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΔΙΚΗΑ,
ΘΕΛΩ Ν΄ΑΚΟΥΩ
ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
ΤΑ ΕΠΙΝΙΚΕΙΑ.
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑΜΑΙ ΑΧΙΛΛΕΑΣ,
ΔΗΘΕΝ ΑΤΡΩΤΟΣ,
ΤΗ ΒΡΥΣΗΙΔΑ ΜΟΥ ΘΕΛΩ.
ΤΟΝ ΠΟΘΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ
ΝΑ ΠΟΘΩ,
ΣΤΑ ΚΑΛΝΤΕΡΙΜΙΑ
ΤΗΣ ΑΒΑΣΤΑΧΤΗΣ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑΣ.
ΔΕΝ ΤΟ ΜΠΟΡΩ
ΤΟ ΣΟΒΑΡΟ
ΤΗΣ ΣΟΒΑΡΟΦΑΝΕΙΑΣ,
ΔΕΝ ΤΟ ΜΠΟΡΩ,
ΤΟ ΑΚΟΥΣΜΑ
ΤΟΥ ΧΕΙΜΑΡΡΟΥ
ΠΟΥ ΚΑΠΟΥ ΘΑ ΣΤΕΡΕΨΕΙ,
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑΜΑΙ ΕΓΩ
Ο ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ
ΤΗΣ ΚΡΥΑΣ ΘΛΙΨΗΣ
ΝΟΣΤΑΛΓΟΣ.
ΜΟΝΟ ΓΟΡΓΟΦΤΕΡΑ
ΠΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ
ΘΑΡΡΩ ΠΩΣ ΘΕΛΩ,
ΝΑ Μ΄ΑΝΕΒΑΖΟΥΝ
Σ΄ΑΛΛΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ,
ΚΑΘΑΡΙΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΟΜΑΤΟΥΣ,
ΜΕ ΛΥΠΕΣ ΜΕ ΧΑΡΕΣ,
ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ
ΠΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ
ΑΠ΄ΟΛΑ ΑΥΤΑ
ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΕΣ.
ΚΑΠΠΑ ΠΙ
